Frederik & Freya

‘Masturbeer jij?’

Frederik kijkt verschrikt op uit zijn Noorse heldenepos, récht in de ogen van Freya.

Freya met haar wilde, rode haren en stoere blik. Een moordgriet vindt hij haar, en het onderwerp van minstens drie natte dromen die hij sinds het begin van het schooljaar al ongewild meemaakte. Ze zit twee banken voor hem in de klas, en hij kent intussen ieder vlekje in haar nek. Zijn nota’s staan vol met schetsen van haar adembenemende figuur. Hij is wel zeker dat niemand haar welvingen al meer heeft geobserveerd, en in gedachten aangeraakt, dan hij. Maar nog nooit had hij haar durven aanspreken.

‘Wat zeg je daar?’ stamelt hij, terwijl hij zijn lange haren van voor zijn ogen haalt, en zich een rechter, en hopelijk wat aantrekkelijker, houding aanmeet.

‘Nou, masturbeer jij?’

Mogen alle Goden uit Walhalla me bijstaan, verzoekt Frederik in gedachten.

‘Wel euhm, ja, natuurlijk. Ik ben al zeventien, en dat is toch gezond?’. Hij tracht haar even ongegeneerd in haar ogen te kijken, maar kijkt al gauw weer naast haar heen.

‘Wat bedoel je dààr nu mee?’, vraagt Freya gespeeld verbaasd.

Frederik schippert nu tussen diepe schaamte en de vlucht vooruit.

“Wel, vroeger zeiden dokters dat je daar blind van werd, maar dat is een verzinsel. Meer zelfs, ik doe het soms meerdere keren per dag, en ik zie jou nog altijd vlijmscherp, hoor.” Hij staart haar ogenschijnlijk zelfverzekerd terug, als een volwaardig acteur, met bonkend, angstig hart. De teerling is geworpen.

Freya kijkt nu spottend diep in zijn ogen.  

‘Frederik, lieve jongen, ik vroeg je nu twee keer “Wat studeer je”, en je antwoord is wel wat ….raar’.  

Terwijl de volgende leerkracht het leslokaal binnenstapt, draait Freya zich om en vervoegt een groepje giechelende bakvissen die vervolgens wild gesticulerend en proestend zijn richting uitkijken.

Bij Odin - dit is een goede dag om te sterven, denkt Frederik, en steekt zijn bloedrode kop onder de bank.