Liefdes Literatuur

Jacobus is geheel en al verdiept in zijn nieuwe aanwinst, wanneer de deur van zijn armetierige boekenzaak zich krakend opent, en een kleine, kalende man in regenjas zich puffend een weg baant naar de balie. De verkoper legt het verfrommelde traktaat van Schopenhauer zorgvuldig aan de kant, en richt zijn blik op het bezwete gezicht met de vernauwde, gespannen oogjes.  

“Wat kan ik voor u doen, meneer?”

“Nou, eh, goeiedag.” De man kijkt over zijn schouders, en merkt met enige opluchting dat hij de enige klant is. “U bent mijn laatste hoop, meneer, “ spreekt hij kermend. “Ik heb uw hulp nodig. Ik ben werkelijk ten einde raad.”

Jacobus zet zich schrap. Dit wis zijn eerste klant van de week, en het is al woensdag. Zijn eergevoel fluistert hem in, dat hij deze radeloze klant niet mag teleurstellen.

“Zegt u het maar”, antwoordt hij, met zoveel geduldige standvastigheid in zijn stem als hij er maar uit kan persen.

“Nou, eh, ik zoek het antwoord op een prangende vraag, en misschien ligt dat antwoord hier wel verscholen.”

Jacobus is tot in het diepst van zijn literaire ziel geraakt, en kan zijn ogenschijnlijk rustige houding amper beheersen. Hij zou deze man helpen de wijsheid van zijn boekenwinkel, zijn levensproject, te ontsluiten.

“Zegt u het nu maar gauw”, antwoordt hij, zijn ongeduld amper verhullend.

“Nou, ik ben op zoek naar de meest efficiënte manier om mijn buurvrouw het hof te maken, haar hart te veroveren, als het ware.”

De boekverkoper staat eventjes paf, evenwel zonder zijn zelfzekere houding te verliezen.

Hij ademt drie keer rustig in en uit, kijkt de man indringend aan, en pakt Schopenhauers traktaat over de Vrouw vast.

Hij neemt twee plooistoeltjes van achter de toonbank, en klapt ze open.

“Zet U, en laten we beginnen bij deze filosoof, meneer”