Safe Space

Dankjewel, voor al die mooie herinneringen. Ook al zie ik je misschien nooit meer terug.

Natuurlijk zijn er ook de minder mooie herinneringen, maar daar draait het niet langer om bij mij. Die wrange momenten vervagen sneller dan al die fijne momentopnames met jou. Momenten waarop ik mijn schouders kon ontspannen, mijn ogen sluiten, en achteroverleunen, onbevreesd voor de dreiging daarbuiten. Met jou zoefde ik bij momenten in een kosmische bubbel, wég van werelden vol schaamte en afkeuring, die ik door en door kende.

Misschien ben jij onze Safe Space al lang vergeten, en zoef je intussen, met je warmkloppende hart en levendige ogen, op een andere intergalactische trip - in andermans armen.

En wellicht zul je nooit beseffen wat voor vrede je me gaf, tussen mijn levensstormen in.

Ik koester wat we hadden, en vind intussen, net dankzij onze liefdesontmoeting en haar gruwelijke afscheid, de weg naar innerlijke rust en vrede steeds beter in mezelf.

Dankjewel.