Shirley Sheytan

“Dankjewel om mij te willen ontvangen op jouw vrije avond, Linda. Ik word gék.”

Shirley valt meteen met de deur in huis bij haar vertrouwde therapeute.  Linda spitst haar oren, klaar om het nieuwste drama van haar cliente te ontvangen, en haar voor de zoveelste keer terug uit de Vallei der Angsten te loodsen, en voorbij de Woestijn der Leegte.  Ze kent Shirley al heel wat jaren, van toen ze nog een emotioneel wrak was, en bijlange nog niet de immens populaire influencer die ze intussen is geworden. Meer zelfs: Linda heeft Shirley al die jaren volop emotioneel ondersteund in dat influencer-verhaal, dat haar duidelijk levensmoed, zingeving en bijzonder veel aandacht en centen oplevert.

De Instagram Persona[ van Shirley Sheytan heeft zich publiekelijk vereenzelvigd met een radikale vegan levensstijl, en haar honderdduizenden followers  adoreren haar ervoor. Ze volgen haar leef- en consumeeradvies blindelings, en dat heeft Shirley intussen al een afbetaald huis opgebracht, en quasi onsterfelijke roem bij een niet onbelangrijk deel van de plantaardige online community. Maar Shirley blijft trouw aan haar therapeute, zonder haar evenwel wat te laten delen in haar rijkdom.

“Ik weet écht niet wat te doen, Linda,” stamelt Shirley snikkend. “Ik weet dat het al een half jaar geleden was dat je me zag, maar alles ging zo goéd. Ik ben zo geliefd en sinds enkele maanden date ik met Dave. Ik was smoorverliefd! Of neen, ik bén smoorverliefd op Dave. Het is verdomme mijn soul mate geworden. Je moét me helpen, Linda, of ik red het niet.”

“Vertel het maar allemaal, meisje. We komen er wel uit.”

Shirley knikt snikkend, terwijl Linda haar aan de arm naar de therapieruimte leidt, en in één van haar stoelen laat neerploffen.

“Je zegt dat je smoorverliefd bent, maar waar zit je probleem dan?”

“Nou, gisteren hoorde ik van Dave dat zijn vader….” Shirley begint onbedaarlijk te huilen. Na een korte visualisatie van haar happy place - een strand vol baby zeehondjes -  en een vijftal zakdoekjes later, is ze klaar om verder te vertellen.

Ze ademt diep in en zegt stil: “Dave zijn vader … baat een bonthandel uit. Een bonthandel! Hij wou het al langer zeggen, zei hij, maar hij was bang me te verliezen. En hij ziet zijn vader graag en wil hem niet veroordelen voor die schandelijke dierenmishandeling. Bont, godverdomme, Linda. Bont! Dave zegt wel dat die pelsdieren niet lijden, en dat hij me doodgraag ziet, ondanks mijn veganisme. Ja, hij eet verdomme ook nog eens dode dieren, biechtte hij me gisteren op. Fuck, fuck, fuck.”

Shirley lijkt te kokhalzen, krimpt ineen en klopt met haar vuist op haar knie.

“Als ik Dave blijf zien, dan wordt  dat schandaal gegarandeerd uitgesmeerd in de blaadjes, en dan mag ik een kruis maken over mijn influencer-identiteit. Dan is het gedáán met mij….” Haar ogen staren wezenloos voor zich uit, “en als ik hem niét meer kan zien, dan is het ook gedaan met mij, Linda.”

Linda zucht diep. Dit wordt een ongemakkelijke sessie.